… κε η ιστορία συνεχίζεται

Είχε θεριέψη για τα καλά η κρίση
Και το μυαλλό του Νώντα
σε μια σκέψη είχε κολλίση,
τον κόσμο πως φτύνα να τον ταΐση.
Οι γουρουνοπούλαις ακριβές,
το ίδιο κι ο κεφταίς.

Έσπαγε την κεφαλίν του
καθισμένως στο ντιβάνι
αλλά επιδή ος γνωστών δεν ύτο και τζιμάνη
και πάλι ο ύπνως τον πήρε μάνι μάνι
Και τότε μέσα στον ύπνω τον βαθή,
ακούη την σχωρεμένη θεία θέκλα
να των ξανακαλή.

Βρε παιδη μου Νώντα μη σκας,
σου εχω λύση που θα πετάς

Στο σπίτι του παπού του Ιορδάνη,
τις συνταγές μου έχω κριμμένες
στης κουζίνας το ταβάνη,
Φτιάκσε το λοιπόν και ένα μαγειριώ
να πουλάς νόστιμο φαγάκι σπιτικό.
Αλλά πρόσεξε γιαβρί μου
και άκουσε τη συμβουλί μου,
μέτρα τα μπαχαρικά και μαγείρευε αργά!

Ξυπνά ο Νώντας πολ΄θ συγκινιμένος
και κλαίη από τη χαρα του ο καημένως

Θεία μου σε ευχαριστώ
και θα το κανω στο λεπτώ!

Να τρώει ο κοσμάκης καλό φαγάκη
και να πίνη στ’όνομά σου κρύο νεράκι

Έτσι και έκανε ο Νώντας,
που ήτανε παιδή αστέρη
κι ας μην ήτανε ξευτέρη